คู่มือละหมาดฉบับใคร่ครวญ หมาดเองทั้ง 5 เวลา นับแต่เริ่มเสียงอะซาน, การอาบน้ำละหมาด, การเดินไปละหมาด, การเข้ามัสญิดเพื่อร

รายละเอียดสินค้า

แม้ไม่มีใครรู้ว่าตัวเองจะมีชีวิตยืนยาวเท่าไร? ใครจะกลับไปหาอัลลอฮ์ก่อน? แต่ทุกคนต่างมีเวลาในแต่ละวันเท่ากันคือ 24 ชั่วโมงบางคนใช้เวลาอย่างคุ้มค่า ขณะที่อีกหลายคนกลับใช้ไปอย่างไม่เกิด ประโยชน์ ...ยกเว้นชีวิตของผู้ศรัทธา ที่มีช่วงเวลาสำคัญที่สุดของชีวิตในแต่ละวัน คือ โมงยามแห่ง "การละหมาด" แม้วันหนึ่งจะมีเพียง 5 ครั้ง ครั้งหนึ่งใช้เวลาประมาณ 10 นาที แต่ก็นับเป็นช่วงเวลาทองคำอันมีค่าที่สุดในรอบวัน เพราะเป็นเวลาที่เขาได้เข้าหาอัลลอฮ์ผู้อภิบาลแห่งสากลโลก เมื่อ "ละหมาด" คือ เสาของศาสนา ดังที่ท่านนบี ค็อลลัสลอยุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า وعمودهالصلاة ความว่า "และเสาของมัน (อิสลาม) คือการละหมาด" (บันทึกโดยอะหมัด, ติรมิซีย์ และอิบนุมาญะย์) และศาสนาคือ ชีวิต หรือ วิถีชีวิตของผู้ศรัทธา การละหมาดจึงเท่ากับ "เสาของชีวิต" ที่ต้องเปี่ยมด้วยคุณภาพ เพราะมันบ่งบอกถึง "คุณภาพชีวิต" ของผู้ศรัทธา ซึ่งจะดีหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการละหมาด "คุณภาพของการละหมาด" ในที่นี้ หมายรวมถึง 2 แง่มุม ได้แก่ 1) ตัวการละหมาดเองทั้ง 5 เวลา นับแต่เริ่มเสียงอะซาน, การอาบน้ำละหมาด, การเดินไปละหมาด, การเข้ามัสญิดเพื่อรอเวลา ละหมาด, การอิกอมะฮ์, การเริ่มละหมาดด้วยตักบีรจนถึงสิ้นสุดด้วยการกล่าวสลาม, การรำลึกถึงอัลลอฮ์หลังละหมาด และละหมาดซุนนะฮ์ก่อนหลัง 2) อิทธิพลของการละหมาดที่จะส่งผลไปถึงกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตผู้ศรัทธา ส่งผลไปถึงเวลาที่เหลือในแต่ละวัน ละหมาดจึงเป็นเสาชีวิตอย่างแท้จริง หนังสือเล่มนี้แบ่งเนื้อหาออกเป็น 3 ส่วนได้แก่ ก่อน, ขณะ และหลัง การละหมาด ก่อนละหมาด ผู้ศรัทธาต้องทราบเวลาที่แน่ชัดและให้การละหมาดมาก่อนและสำคัญกว่าสิ่งใด อัลลอฮ์ ตะอาลา กล่าวว่า انالصلاةكانت عالى الموءمنين كتابا موقوتا ความว่า "แท้จริงการละหมาดเป็นบัญญัติที่ถูกกำหนดเวลาไว้สำหรับบรรดาผู้ศรัทธา" (ซูเราะฮ์อันนิซาอ์ อายะฮ์ที่ 103) สำหรับ ขณะละหมาด นั้น อัลลอฮ์ ตะอาลา ได้กำชับให้เรามีคุชัวอ์ قدافلح الموءمنون الذين هم فى صلا تهم خاشعون ความว่า "แน่นอนบรรดาผู้ศรัทธาได้ประสบความสำเร็จแล้ว คือบรรดาผู้ที่พวกเขามีความคุชัวในขณะละหมาด" (ซูเราะฮ อัลมุย์มินูน อายะฮ์ที่ 1-2) ในภาคนี้ได้อธิบายวิธีการและขั้นตอนการปฏิบัติละหมาดอย่างกระชับ พร้อมมีภาพประกอบเพิ่มความชัดเจน และยังบอกฮุก่มต่างๆเอาไว้ในแต่ละอิริยาบถของการละหมาดอีกด้วย ทั้งฮุก่ม "รุก่น" (สิ่งที่เป็นแก่นของการละหมาด), ฮุก่ม "วาญิบ" สิ่งจำเป็นในการละหมาด)และ ฮุก่ม "ซุนนะฮ์" (สิ่งที่ส่งเสริมให้ปฏิบัติในละหมาด) อันจะสร้างความเข้าใจแก่ผู้อ่านถึงระดับความสำคัญของแต่ละอิริยาบถ "รุก่น" หมายถึง สิ่งที่หากขาดไปในละหมาดจะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม ย่อมทำให้ละหมาดใช้ไม่ได้ แต่หากเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจและนึกขึ้นได้ขณะละหมาดก็ให้ทำละหมาดเพิ่มอีกร็อกอะฮ์เพื่อชดใช้ร็อกอะฮ์ที่ขาดรุก่นนั้นๆ ไป ยกเว้นรุก่นการกล่าวตักบีเราะตุลเอียะห์รอม หากขาด รุก่นนี้ต้องละหมาดใหม่ทั้งหมดเนื่องจากเป็นรุ