แนวความคิดเชิงกลยุทธ พิชิตคดีอาญา วิเคราะห์ประเด็นยกฟ้อง เล่ม 1 สมศักดิ์ เอี่ยมพลับใหญ่

รายละเอียดสินค้า

แนวความคิดเชิงกลยุทธ พิชิตคดีอาญา วิเคราะห์ประเด็นยกฟ้อง เล่ม 1 สมศักดิ์ เอี่ยมพลับใหญ่ ผู้แต่ง : สมศักดิ์ เอี่ยมพลับใหญ่ ผู้พิพากษา ปีที่พิมพ์ : มกราคม พ.ศ.2566 จำนวนหน้า: 544 หน้า ขนาด : 18.5x26 ซ.ม. (T) รูปแบบ : ปกอ่อน 9786168314104 คำนำ การค้นหาความจริงเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์และความยุติธรรม มี องค์ประกอบหลายประการรวมกันเพื่อให้เกิดความชัดเจน การวางแผนจัดเตรียม ข้อเท็จจริงเป็นส่วนสำคัญยิ่ง นอกจากเป็นข้อเท็จจริงที่ทำให้มีน้ำหนักในการลงโทษ ผู้กระทำความผิดแล้ว ยังมีข้อเท็จจริงที่ไม่สมบูรณ์หรือเป็นพิรุธ ซึ่งทำให้เกิด ข้อสงสัยว่ามีการกระทำความผิดดังกล่าวอ้างเพียงใด ข้อเท็จจริงแต่ละเรื่อง แต่ละ เหตุการณ์ มีความแตกต่างตามสภาพแวดล้อม การทำความเข้าใจเพื่อปรับปรุงหรือ แก้ปัญหา จึงต้องศึกษาจากแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่ได้วินิจฉัยอธิบายข้อเท็จจริง ที่มีน้ำหนักและข้อเท็จจริงที่เป็นพิรุธ ผู้เขียนได้รวบรวมแนวคำพิพากษาศาลฎีกา ที่ได้อธิบายข้อเท็จจริงดังกล่าวไว้พร้อมวิเคราะห์แนวทางต่อสู้ เพื่อเป็นแนวทางให้ คู่ความได้ศึกษาแล้วนำมาประยุกต์ใช้กับปัญหาที่เกิดขึ้นจริง ด้วยหวังว่าจะสามารถ อำนวยความยุติธรรมและเป็นประโยชน์แก่คู่ความหรือผู้ที่ประสบปัญหา หากมี ข้อบกพร่องประการใด ผู้เขียนขอน้อมรับไว้เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงต่อไป สมศักดิ์ เอี่ยมพลับใหญ่ ผู้พิพากษา สารบัญ บทที่ ๑ ความผิดต่อหน้าเจ้าพนักงาน (มาตรา ๑ต๖ - ๑๔๖) ๑.๑ แจ้งความเท็จ ๑.๒ ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน ๑.๓ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ บทที่ ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ(มาตรา ๑๔๗ - ๑๖๖) บทที่ ๓ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม(มาตรา ๑๖๗ - ๑๙๙) ๓.๑ ฟ้องเท็จ ๓.๒ ฟ้องเท็จ เบิกความเท็จ (เจ้าของร่วม) ๓.๓ เบิกความเท็จ ออกโฉนดใหม่ บทที่ ๔ ความผิดเกี่ยวกับการปลอมและการแปลง (มาตรา ๒๔๐ - ๒๖๙/๑๕) บทที่ ๕ ความผิดเกี่ยวกับเพศ (มาตรา ๒๗๖ - ๒๘๓) ๕.๑ ข่มเขืนกระทำชำเรา ผู้เสียหายไม่มาเบิกความ ๕.๒ ข่มขืนกระทำชำเรา โทรมหญิง ๕.๓ พรากผู้เยาว์เพื่อการอนาจาร ๕.๔ กระทำอนาจาร บทที่ ๖ ความผิดต่อชีวิต (มาตรา ๒๘๘ - ๒๘๙) ๖.๑ ฆ่า (ขับรถจักรยานยนต์มายิง ไม่ระบุตัวคนร้าย) ๖.๒ ฆ่า ไตร่ตรอง ๖.๓ พยายามฆ่า ไตร่ตรอง ๖.๔ พยายามฆ่า บทที่ ๗ ทำร้ายร่างกาย (มาตรา ๒๙๐, ๒๙'๗) บทที่ ๘ ขับรถประมาท (มาตรา ๒๙๑, ๓๐๐)