(ใช้โค้ดลดอีก) บ้านตุ๊กตากระดาษ / ผู้เขียน: สุพัตรา เกริกสกุล (PS)/รี้ดดี้ / หนังสือใหม่ extra23

รายละเอียดสินค้า

บ้านตุ๊กตากระดาษ ผู้เขียน: สุพัตรา เกริกสกุล จำนวน: 224 หน้า ขนาด 12x16.5 cm พิมพ์ครั้งที่ 1 – ตุลาคม 2568 ISBN: 978-616-8166-98-7 ราคา: 240 บาท (5) ---------------------------- สักวันหนึ่งทุกคนจะยอมรับในตัวฉัน ในแบบที่ฉันเขียนขึ้นเอง ไม่ใช่ในบทบาทของเจ้าหญิงกระดาษ ที่ใครบางคนแต่งแต้มมา ---------------------------- คำโปรย :  บทกวีของผู้หญิงคนหนึ่งที่เติบโตมากับการย้ายบ้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเชื่อว่าบ้านไม่ใช่สถานที่ที่จะเป็นสวรรค์หรือนรก แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนพอๆ กับมนุษย์ เราโอบกอด ผูกพัน และพรากจากบ้าน พร้อมกับบอกลาเยาว์วัยที่พร่าลงตามกาลเวลา ผลัดเปลี่ยนตัวตนที่ถูกตัดแต่งไปเรื่อยๆ คล้ายตุ๊กตากระดาษในมือของใครอื่น แล้วเก็บรักษาแค่ทรงจำทั้งที่อบอุ่นและเหน็บหนาวเอาไว้ในแต่ละห้องหัวใจ บางห้องเก็บทรงจำอ่อนโยน บางห้องซ่อนเสี้ยวอดีตที่ไม่อยากจำ และบางห้องถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยมือที่สั่นคลอนทว่ามั่นคง บ้านอาจไม่ใช่สถานที่ ไม่ใช่ใครสักคน แต่เป็นพื้นที่เล็กๆ ที่เธอวางหัวใจเอาไว้ได้ แม้ในวันที่ไม่มีเสียงต้อนรับจากข้างใน บางส่วนจากในเล่ม ฉันพบความสุขในแบบฉบับของตัวเอง เศร้าหมองแต่ไม่เจ็บปวด เงียบเหงาแต่สุขสันติ การเติบโตนำฉันมาสู่การหยุดนิ่งชั่วนิรันดร์ —----- ฉันอยากเติบโต พรุ่งนี้ฉันจะออกดอก พรุ่งนี้ฉันจะบานสะพรั่ง พรุ่งนี้ฉันจะงดงาม —----- ฉันกลายเป็นสิ่งมีชีวิตบินได้ ไม่ใช่นก ไม่ใช่นางฟ้า แค่ตัวประหลาดที่ไม่ยอมแพ้ —----- การเติบโตทิ้งบางอย่างไว้ ตัดขาดฉันจากผู้คนในบ้าน แปลกแยกเดียวดายเด่นชัด คล้ายผิดที่ผิดทางไปหมด แม้คุ้นเคยมาตลอดทั้งชีวิต —----- พื้นที่ปลอดภัยไม่ใช่บ้าน แต่คือการได้อยู่ลำพัง —----- ฉันขีดเส้นตัดขาดจากผู้คน ยอมรับการเป็นคนนอกเต็มรูปแบบ กีดกันตัวเองออกจากความสัมพันธ์ ราวกับหากก้าวข้ามไปนั้น จะได้รับบาดเจ็บทั้งกายใจ —----- กาลเวลาเป็นผู้คุมนักโทษ ส่วนฉันคือนักโทษ ที่ไม่รู้ความผิดของตัวเอง และไม่รู้ว่ากำลังถูกคุมขัง —----- มนุษย์เฝ้ารอคอยฝนดาวตก ด้วยความหวังจะขอพรให้เป็นจริง ทว่าดวงดาวกลับภาวนา ขอให้คงอยู่ค้างฟ้าชั่วนิรันดร์ —----- มหาสมุทรอย่างฉัน คงทำได้เท่านี้ รอพายุสงบ —----- มีคำสั่งสอนมากมาย เกาะอยู่ในความทรงจำ โตขึ้นต้องเป็นคนดี ต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ ต้องช่วยเหลือคนอื่น ต้องรักประเทศชาติ —----- ถ้าฉันไม่รักตัวเองแล้วจะรักใคร และชีวิตฉันจะเอาไปถวายใครได้ ใครจะไปหายใจเพื่อคนอื่น ตลกสิ้นดี —----- ฉันปลดปล่อยตัวเองออกจากอดีต ลอกคราบสู่ปัจจุบันทุกย่างก้าว ไม่มีเหตุผลที่ต้องสวมเปลือกวันเก่าๆ  การปล่อยวางง่ายลง คงเป็นเรื่องเดียวที่พิเศษในการเติบโต